Algemeen

Wat is verslaving?

Jarenlang is er onder wetenschappers een discussie gevoerd over de vraag of een persoon nu een erfelijke of biochemische aanleg heeft om verslaafd te raken aan drugs, medicijnen of alcohol. Eén denkwijze propageert het ‘ziekteconcept’, het idee dat verslaving een erfelijke ziekte is, veroorzaakt door gebrekkige genen en dat de persoon permanent erfelijk belast is, zelfs die mensen die langdurig zonder drugs, alcohol of medicijnen kunnen functioneren.

Een andere denkwijze stelt dat verslaving een tweeledig probleem is bestaande uit een lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid van chemische middelen, waarbij er in eerste instantie sprake was van een mentale afwijking die medici onderbrengen in categorieën zoals depressie, manische depressie enz. enz. Het is wel waar dat verslavende drugs gevoelens van genot teweegbrengen waardoor iemand ofwel minder pijn heeft of zich beter gaat voelen, maar de oplossing die hiervoor is bedacht, namelijk het verstrekken van antidepressiva, anti-psychotica, enz. enz. veroorzaakt nog veel meer problemen. Mensen die hieraan beginnen, blijven de andere middelen zoals heroïne en cocaïne gebruiken. Maar daarbij raken zij ook nog verslaafd aan andere chemische middelen, waar zij nog veel moeilijker vanaf kunnen komen.

Een andere denkwijze gaat uit van het idee dat chemische afhankelijkheid afkomstig is van een chemisch onbalans in het zenuwstelsel. Deze theorie klopt in zoverre dat herhaald gebruik van verslavende drugs een lichamelijke afhankelijkheid of gewenning teweegbrengt wanneer steeds grotere hoeveelheden van de drug gebruikt worden om dezelfde effecten te bereiken. Er is sprake van gewenning wanneer iemand niet meer op dezelfde manier op de drug reageert als hij aanvankelijk deed. Dus heeft hij er steeds meer van nodig.

Al deze theorieën zijn ondersteund door wetenschappelijk onderzoek. Maar er is geen absoluut antwoord te geven op de vraag of verslaving erfelijk of biochemisch is of te maken heeft met een geestelijke afwijking. Wat deze toestand die verslaving wordt genoemd onderscheidt, is dat de drug het gedrag van de persoon totaal gaat beheersen, of er nu wel of niet sprake is van lichamelijke afhankelijkheid.

Er is een vierde denkwijze die meer accuraat blijkt te zijn. Die heeft te maken met de cirkelgang van verslaving. Deze gegevens zijn overal van toepassing op verslaving, welke veronderstelling er ook gebruikt wordt om het fenomeen van drugsverslaving te verklaren.

Lees hier verder wat de oorzaak van verslaving is.